18:1 Qui vivet in æternum creavit omnia simul. Deus solus justificabitur, et manet invictus rex in æternum.
18:1 Colui, che vive in eterno, creò tutte insieme le cose. Iddio solo sarà riconosciuto giusto, ed egli è il Re invincibile, che sussiste in eterno.
18:2 Quis sufficit enarrare opera illius ?
18:2 Chi è capace di raccontare le opere fatte da lui?
18:3 quis enim investigabit magnalia ejus ?
18:3 Ma chi può penetrare le sue meraviglie?
18:4 virtutem autem magnitudinis ejus quis enuntiabit ? aut quis adjiciet enarrare misericordiam ejus ?
18:4 E la onnipotente grandezza di lui chi mai la spiegherà? O chi tenterà di riferire le sue misericordie?
18:5 Non est minuere neque adjicere, nec est invenire magnalia Dei.
18:5 Nulla v'è da levare, né da aggiungere alle mirabili opere di Dio, e queste sono incomprensibili.
18:6 Cum consummaverit homo, tunc incipiet : et cum quieverit, aporiabitur.
18:6 Quando l'uomo avrà finito, allora sarà da capo, e quando si fermerà, sarà, nell'incertezza.
18:7 Quid est homo ? et quæ est gratia illius ? et quid bonum aut quid nequam illius ?
18:7 Che è l'uomo? ed a che può egli esser utile? e che è il bene, o il male di lui?
18:8 Numerus dierum hominum, ut multum centum anni, quasi gutta aquæ maris deputati sunt : et sicut calculus arenæ, sic exigui anni in die ævi.
18:8 Il numero de' giorni dell'uomo al più di cento anni: come una goccia di acqua marina, e come un granello d'arena, così son questi pochi anni al di dell'eternità.
18:9 Propter hoc patiens est Deus in illis, et effundit super eos misericordiam suam.
18:9 Per questo il Signore è paziente con essi, e versa sopra di loro la sua misericordia.
18:10 Vidit præsumptionem cordis eorum, quoniam mala est : et cognovit subversionem illorum, quoniam nequam est.
18:10 Vede egli la presunzione del loro cuore cattiva, e la perdizione loro, che è deplorabile.
18:11 Ideo adimplevit propitiationem suam in illis, et ostendit eis viam æquitatis.
18:11 Per questo una piena benignità, usa con essi, e mostra loro la via dell'equità.
18:12 Miseratio hominis circa proximum suum : misericordia autem Dei super omnem carnem.
18:12 La compassione dell'uomo è verso il suo prossimo; ma la misericordia di Dio ad ogni carne si estende.
18:13 Qui misericordiam habet, docet et erudit quasi pastor gregem suum.
18:13 Egli ha misericordia, e gli ammaestra, e li guida come fa un pastor col suo gregge.
18:14 Miseretur excipientis doctrinam miserationis, et qui festinat in judiciis ejus.
18:14 Egli è benigno con quegli, che ascoltano il magistero della misericordia, e sono solleciti nell'eseguire i suoi precetti.
18:15 Fili, in bonis non des querelam, et in omni dato non des tristitiam verbi mali.
18:15 Figliuolo, non aggiugnere al benefizio i rimproveri, e al dono, che tu facci, non unire l'asprezza di male parole.
18:16 Nonne ardorem refrigerabit ros ? sic et verbum melius quam datum.
18:16 Non è egli vero, che la rugiada tempera il caldo? così pure la buona parola vai più del dono.
18:17 Nonne ecce verbum super datum bonum ? sed utraque cum homine justificato.
18:17 Non vedi tu, che la parola vai più del dono? ma l'uomo giusto ha l'una, e l'altra cosa.
18:18 Stultus acriter improperabit : et datus indisciplinati tabescere facit oculos.
18:18 Lo stolto fa degli odiosi rimproveri, e il dono dell'uomo mal costumato fa strugger gli occhi.
18:19 Ante judicium para justitiam tibi, et antequam loquaris, disce.
18:19 Prima del giudizio assicurati di tua giustizia, e prima di parlare, impara.
18:20 Ante languorem adhibe medicinam : et ante judicium interroga teipsum, et in conspectu Dei invenies propitiationem.
18:20 Prima di cadere in languore prendi la medicina, e prima del giudizio disamina te stesso, e dinanzi a Dio troverai misericordia.
18:21 Ante languorem humilia te, et in tempore infirmitatis ostende conversationem tuam.
18:21 Prima di cader nella malattia umiliati, e nel tempo di tua infermità fa conoscere la tua conversione.
18:22 Non impediaris orare semper, et ne verearis usque ad mortem justificari, quoniam merces Dei manet in æternum.
18:22 Nissuna cosa ti ritenga dal sempre orare, e non dubitare di far opere di giustizia fino alla morte: perocché la mercede di Dio dura in eterno.
18:23 Ante orationem præpara animam tuam, et noli esse quasi homo qui tentat Deum.
18:23 Prima dell'orazione prepara l'anima tua, non essere come uno, che tenti Dio.
18:24 Memento iræ in die consummationis, et tempus retributionis in conversatione faciei.
18:24 Ricordati dell'ira (che verrà) nel di finale, e del tempo della retribuzione, quando (Dio) cangerà di visaggio.
18:25 Memento paupertatis in tempore abundantiæ, et necessitatum paupertatis in die divitiarum.
18:25 Ricordati della povertà nel tempo di abbondanza, e delle miserie della povertà nel tempo di ricchezza.
18:26 A mane usque ad vesperam immutabitur tempus, et hæc omnia citata in oculis Dei.
18:26 Dal mattino alla sera il tempo si cambierà, e tutto quesio si fa ben presto sotto gli occhi di Dio.
18:27 Homo sapiens in omnibus metuet, et in diebus delictorum attendet ab inertia.
18:27 L'uomo saggio teme di tutto; e ne' giorni de' peccati si guarderà dalla negligenza.
18:28 Omnis astutus agnoscit sapientiam, et invenienti eam dabit confessionem.
18:28 Ogni uomo sensato sa distinguere la saggezza, e da lode a chi l'ha trovata.
18:29 Sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt, et intellexerunt veritatem et justitiam, et impluerunt proverbia et judicia.
18:29 Gli uomini giudiziosi si diportano con prudenza nel parlare, e intendono la verità, e la giustizia, e spargono quasi pioggia proverbi, e sentenze.
18:30 Post concupiscentias tuas non eas, et a voluntate tua avertere.
18:30 Non andar dietro alle tue cupidità, e raffrena i tuoi appetiti.
18:31 Si præstes animæ tuæ concupiscentias ejus, faciat te in gaudium inimicis tuis.
18:31 Se soddisfarai le cupidità dell'anima tua, ella farà, che abbian di te allegrezza i tuoi nemici.
18:32 Ne oblecteris in turbis nec in modicis : assidua enim est commissio illorum.
18:32 Non prender piacere ai tumulti, anche di piccol momento; perocché vi ai trovano conflitti perpetui.
18:33 Ne fueris mediocris in contentione ex fœnore, et est tibi nihil in sacculo : eris enim invidus vitæ tuæ.
18:33 Guardati dall'impoverire prendendo a usura per contendere, mentre hai vuoto il sacchetto; perocché saresti ingiusto contro la tua propria vita.