74:1 In finem, ne corrumpas. Psalmus cantici Asaph.
74:1 Dem Musikmeister, nach (der Singweise = Melodie) »Vertilge nicht«; ein Psalm von Asaph, ein Lied.
74:2 Confitebimur tibi, Deus, confitebimur, et invocabimus nomen tuum ; narrabimus mirabilia tua.
74:2 Wir preisen dich, Gott, wir preisen! Denn nahe ist uns dein Name: deine Wundertaten verkünden ihn.
74:3 Cum accepero tempus, ego justitias judicabo.
74:3 »Wenn ich die Zeit gekommen erachte, dann halte ich gerechtes Gericht.
74:4 Liquefacta est terra et omnes qui habitant in ea : ego confirmavi columnas ejus.
74:4 Mag wanken die Erde mit allen ihren Bewohnern: ich bin’s, der ihre Säulen festgestellt. SELA.
74:5 Dixi iniquis : Nolite inique agere : et delinquentibus : Nolite exaltare cornu :
74:5 Ich rufe den Stolzen zu: ›Seid nicht stolz!‹ und den Frevlern: ›Hebt den Kopf nicht hoch!
74:6 nolite extollere in altum cornu vestrum ; nolite loqui adversus Deum iniquitatem.
74:6 Hebt euren Kopf nicht gar so hoch, redet nicht vermessen mit gerecktem Hals!‹« –
74:7 Quia neque ab oriente, neque ab occidente, neque a desertis montibus :
74:7 Denn nicht vom Aufgang (der Sonne) noch vom Niedergang und nicht von der Wüste her kommt die Erhöhung;
74:8 quoniam Deus judex est. Hunc humiliat, et hunc exaltat :
74:8 nein, Gott ist’s, der da richtet: diesen erniedrigt und jenen erhöht er.
74:9 quia calix in manu Domini vini meri, plenus misto. Et inclinavit ex hoc in hoc ; verumtamen fæx ejus non est exinanita : bibent omnes peccatores terræ.
74:9 Denn ein Becher ist in der Hand des HERRN mit schäumendem Wein, voll von berauschender Mischung; und er schenkt daraus ein: sogar die Hefen davon müssen schlürfen und trinken alle Frevler der Erde.
74:10 Ego autem annuntiabo in sæculum ; cantabo Deo Jacob :
74:10 Ich aber will das ewig verkünden, will lobsingen dem Gotte Jakobs;
74:11 et omnia cornua peccatorum confringam, et exaltabuntur cornua justi.
74:11 und alle Hörner der Frevler will ich abhaun, doch die Hörner der Gerechten sollen erhöht sein.