Eclesiástico 20

Ecclesiasticus

20:1 Quam bonum est arguere, quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere !

20:1 ¡Quanto mejor es reprehender, que estar enojado, y al que confiesa no prohibirle hablar!

20:2 Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam :

20:2 La concupiscencia del eunucho desflorará la doncella:

20:3 sic qui facit per vim judicium iniquum.

20:3 Así el que exercita con violencia un juicio iniquo.

20:4 Quam bonum est correptum manifestare pœnitentiam ! sic enim effugies voluntarium peccatum.

20:4 ¡Que buena cosa es que el corregido manifieste su arrepentimiento! porque así huirás el pecado voluntario.

20:5 Est tacens qui invenitur sapiens : et est odibilis qui procax est ad loquendum.

20:5 Hay quien calla, y es tenido por sabio; y hay quien es odioso por su fluxo en hablar.

20:6 Est tacens non habens sensum loquelæ : et est tacens sciens tempus aptum.

20:6 Hay quien calla no teniendo cordura para hablar; y hay quien calla que sabe el tiempo oportuno.

20:7 Homo sapiens tacebit usque ad tempus : lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.

20:7 El hombre sabio callará hasta que sea tiempo: mas el liviano, y el imprudente no guardarán tiempo.

20:8 Qui multis utitur verbis lædet animam suam : et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.

20:8 Quien muchas palabras usa, dañará á su alma; y el que se usurpa la potestad injustamente, será aborrecido.

20:9 Est processio in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.

20:9 A veces sucede bien en los males al hombre desarreglado, mas el hallazgo es para daño.

20:10 Est datum quod non est utile, et est datum cujus retributio duplex.

20:10 Hay don, que no es provechoso; y hay don, que tiene recompensa doble.

20:11 Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput.

20:11 Hay mengua por el ensalzamiento; y hay quien por la humillacion levantará cabeza.

20:12 Est qui multa redimat modico pretio, et restituens ea in septuplum.

20:12 Hay quien comprará muchas cosas por poco precio, y quien las restituye con el siete tanto.

20:13 Sapiens in verbis seipsum amabilem facit : gratiæ autem fatuorum effundentur.

20:13 El sabio en sus palabras se hace amable: mas las gracias de los fatuos serán derramadas.

20:14 Datus insipientis non erit utilis tibi : oculi enim illius septemplices sunt.

20:14 El don del necio no te será útil: porque los ojos de él están á siete partes.

20:15 Exigua dabit, et multa improperabit : et apertio oris illius inflammatio est.

20:15 El dará poco, y lo echará en cara mucho; y el abrir de su boca es un incendio.

20:16 Hodie fœneratur quis, et cras expetit : odibilis est homo hujusmodi.

20:16 Hoy da prestado uno, y mañana lo pide: aborrecible es este tal hombre.

20:17 Fatuo non erit amicus, et non erit gratia bonis illius :

20:17 El necio no tendrá amigo, ni habrá gracia en sus bienes.

20:18 qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt. Quoties et quanti irridebunt eum !

20:18 Porque los que comen el pan de él, son de lengua fementida. ¿Quántas veces, y quántos se le burlarán?

20:19 neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit ; similiter et quod non erat habendum.

20:19 Porque no distribuyó con recto juicio lo que habia de tener; y lo mismo lo que no se debia tener.

20:20 Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens : sic casus malorum festinanter veniet.

20:20 El desliz de la lengua falsa, como el que cae en un pavimento: así la caida de los malos vendrá á toda prisa.

20:21 Homo acharis quasi fabula vana, in ore indisciplinatorum assidua erit.

20:21 El hombre sin gracia será como una conseja vana, repetida en boca de gente sin disciplina.

20:22 Ex ore fatui reprobabitur parabola : non enim dicit illam in tempore suo.

20:22 Será reprobada la parábola de la boca del fátuo: porque no la dice á su tiempo.

20:23 Est qui vetatur peccare præ inopia, et in requie sua stimulabitur.

20:23 Hay quien no puede pecar por pobreza, y en su reposo será aguijoneado.

20:24 Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam : personæ autem acceptione perdet se.

20:24 Hay quien perderá su alma por vergüenza, y la perderá por respeto á una persona imprudente; y por acepcion de persona se perderá á sí mismo.

20:25 Est qui præ confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.

20:25 Hay quien por vergüenza promete al amigo, y se lo gana por enemigo de valde.

20:26 Opprobrium nequam in homine mendacium : et in ore indisciplinatorum assidue erit.

20:26 La mentira en el hombre es oprobio pésimo, y será continua en la boca de gente sin crianza.

20:27 Potior fur quam assiduitas viri mendacis : perditionem autem ambo hæreditabunt.

20:27 Mejor es el ladron que el hombre habituado á mentir. Mas ámbos heredarán la perdicion.

20:28 Mores hominum mendacium sine honore, et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.

20:28 Las costumbres de los hombres mentirosos son sin honra; y su confusion estará con ellos sin intermision.

20:29 Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.

20:29 El sabio con sus palabras se promoverá á sí mismo, y el hombre prudente agradará á los magnates.

20:30 Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum, et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur : qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.

20:30 El que labra su tierra, hará alto el monton de sus frutos; y el que obra justicia, él mismo será ensalzado; y el que agrada á los magnates, evitará la iniquidad.

20:31 Xenia et dona excæcant oculos judicum, et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.

20:31 Los regalos, y las dádivas ciegan los ojos de los Jueces, y haciéndolos como mudos apartan sus castigos.

20:32 Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque ?

20:32 La sabiduría escondida, y el thesoro no visto, ¿qué provecho trahen ámbos?

20:33 Melior est qui celat insipientiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam.

20:33 Mejor es el hombre, que encubre su ignorancia, que el que esconde su sabiduría.