superbia, superbiae (f)
Hochmut (Laster) Tugenden und Seele
Dispersit superbos mente cordis sui (Er zerstreut die im Herzen Hochmütigen) — Lk 1,51. Haupttodsünde
In der Schrift
furta, avaritiæ, nequitiæ, dolus, impudicitiæ, oculus malus, blasphemia, superbia, stultitia.
Ehebruch, Habsucht, Bosheit, Arglist, Ausschweifung, Scheelsucht, Lästerung, Hochmut, Unverstand.
Marcus 7 · 22